اصحاب بر ألسنه جارى شود ، على الخصوص دلالت بر عدم آن نمىكند . پس اعراض بعض صحابه و تابعين هم اگر ثابت شود ، در صحّت حديث غدير كه بلا ريب علم اضطرار به آن حاصل است ، و در مجامع اصحاب بر ألسنه جارى بوده ، قدح نمىتواند كرد ، تا چه رسد باعراض بخارى و مسلم از آن . « احاديث صحيحه منحصر در صحيحين نيست » پنجم آنكه چسان توان گفت : كه عدم اخراج بخارى و مسلم حديثى را قادح در صحّت و ثبوت آن است ، و حال آنكه بتنصيصات اكابر علماى سنّيه و محقّقين ايشان ، صحاح احاديث منحصر در صحيحين نيست . بلكه از خود بخارى و مسلم ثابت شده ، كه آنها تصريح كرده‌اند : كه احاديث صحيحه را ما استيعاب نكرده‌ايم ، بلكه قصد جمع جملهء از احاديث نموده‌اند ، چنان كه فقيهى كه در فقه تصنيف مىكند ، قصد او جملهء از مسائل فقهيه مىباشد نه آنكه جميع مسائل فقهيّه را در آن حصر مىكند . قال الشيخ محيى الدين يحيى بن شرف بن مرى بن حسن الشافعى النووى فى ( شرح صحيح مسلم ) بعد ذكر الزام الدارقطنى و غيره الشيخين اخراج أحاديث تركا اخراجها قائلين ان جماعة من الصحابة رووا عن رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و سلم ، و رويت أحاديثهم من وجوه صحاح لا مطعن فى